Beyrut Limanı’ndaki patlamanın yıl dönümü: ‘Ömrüm boyunca oğlum için adalet arayacağım’
![](https://mudanya-haber.com.tr/wp-content/uploads/2023/08/beyrut-limanindaki-patlamanin-yil-donumu-omrum-boyunca-oglum-icin-adalet-arayacagim-WE16pheN.webp)
Ağustos 2020’de Beyrut Limanı’nda 200’den fazla kişinin ölümüne ve binlerce kişinin hayatını kaybetmesine neden olan bir patlama meydana geldi. Soruşturma üç yıl sonra durdurulurken, birçok yara hala iyileşmemişti. BBC muhabiri Carine Torbey, patlamadan etkilenen 4 kişinin yakınlarıyla görüştü.
4 Ağustos 2020’deki patlamanın üzerinden 1095 gün geçti. 46 yaşındaki Lara Hayek 1095 gündür komada.
Limanda belirsiz bir miktarda amonyum nitrat patlayarak 200’den fazla insanı öldürdüğünde, binlerce kişiyi yaraladığında ve başkentin bazı bölgelerinde büyük yıkıma neden olduğunda, o konuttaydı.
Bu şimdiye kadarki en büyük nükleer olmayan patlamalardan biriydi.
Lara hastaneye kaldırıldı ancak patlamanın beyninde oluşturduğu hasar bilincini kaybetmesine neden oldu. Hala aynı durumda.
Lara’nın erkek kardeşi Elias, “Herkesin hayatına devam ediyormuş gibi hissetmesi bizi rahatsız ediyor” diyor.
Annesi Lara ile hastanede geceler geçirdi. Hala kızının bir gün güzel olacağını umuyor.
Elias, “Bizi sadece inanç ve umut ayakta tutar” diyor.
Lara’nın durumu aileyi maddi olarak da zorlamaktadır. Devlet hastane masraflarını karşılamıyor.
Nedenini sorduğumda Elias, “Hangi eyaletten bahsediyorsun?” diyor.
Patlamadan zarar gören aileler en başından beri kendilerini terk edilmiş hissediyorlar.
Bu onların acılarını derinleştirir.
‘Adalet aramaya devam edeceğim’
Yusra Al Amin, kolyesinde taşıdığı en küçük oğlu İbrahim’in fotoğrafını hiç bırakmıyor. Oğlu patlama anında limanda çalışıyordu.
Cesedi patlamadan dört gün sonra enkazdan çıkarıldı.
Annesi her sabah mezarını ziyaret eder. Bazen günde iki kez gidiyor. Acısı ve öfkesi hâlâ taze.
Genellikle her ayın 4’ünde ölen veya yaralananların ailelerinin toplantısına katılır.
Engellere rağmen, adaletin yerini bulmasını umuyor.
Liman patlamasıyla ilgili soruşturma, yüksek rütbeli yetkililerin soruşturma yargıcı tarafından sorgulanmak üzere çağrılması nedeniyle durdu.
Eski milletvekilleri ve bakanlar, güvenlik güçleri müdürleri ve hatta eski başbakan mahkemeye çıkmayı reddetti.
Davalara bakıp hakimin soruşturmayı tamamlayıp tamamlamadığına karar vermesi gereken yüksek mahkeme, yeterli üyesi olmadığı için görevini yapamadı.
Zorluklar devam ediyor. Ülkede birçok kişi soruşturma aşamasını takip edemiyor.
Bilinen tek şey tamamen durduğu. Birçok kişi çoktan rafa kaldırıldığını düşünüyor.
Ancak yakınları kayıp yaşayanlar vazgeçmek istemiyor.
Yusra siyasetçilere “Bazıları gülebilir ama hiçbir şey sonsuza kadar sürmez” diyor ve ekliyor:
“Ömrümün sonuna kadar oğlum için adalet aramaya devam edeceğim. Bizi asla yoramazlar”.
Uluslararası Af Örgütü ve İnsan Hakları İzleme Örgütü gibi kümeler, Beyrut patlamasıyla ilgili soruşturmayı “açık siyasi müdahale” ve “adli maskaralık” suçlamalarıyla eleştirdiler.
Geçen Ocak ayında yaptıkları açıklamada, felaket için uluslararası bir bilgi toplama misyonu kurulması çağrısında bulundular.
acı ile hayat
3 yaşındaki kızı Alexandra’yı patlamada kaybeden Tracey Najjar, “Bir suçlu kendi kendisinin yargıcı olamaz” diyor.
Kolyesinde Alexandra’nın saçını takıyor.
Sonra bir oğlu oldu. Ancak ağrı azalmadı.
“Zaman geçtikçe onu daha çok özlüyoruz ve yokluğunu hissediyoruz. Sadece o değil. Haksızlığa olan öfkemiz artıyor. Ama biz daha güçlüyüz.”
Lübnan’da adalete giden yolculuğun uzun sürdüğünü biliyor. Ancak sadece kızı ve diğerlerinin değil, tüm Lübnanlıların gerçeği bilmeye hakkı var.
Tracey, 4 Ağustos 2020’den sonra ülkeyi terk etmeyi düşündü, ancak o ve kocası kalmaya ve savaşmaya karar verdi.
Şimdi kararlarını sorguluyorlar:
“Sanık hala orada olduğu için Alexandra’nın kardeşi Axel oradayken işler biraz daha karmaşıklaşıyor. 4 Ağustos’tan bu yana hiçbir şey değişmedi. Bunun bir daha olmayacağını kim garanti edebilir?”
‘Kocam öldürüldü’
Üç yıl geçti, aileler yorulmadan adalet ve karşılıklılık arıyor.
Tania Alam, 20 yıllık kocası Fredy’yi patlamada kaybetti ve ölümünün bir suç olduğu konusunda kararlı:
“Öldürüldü. Doğru kelime bu.”
Uluslararası bir komitenin kurulmasına davet ediyor.
Bunun Lübnan soruşturmasının yerini almaması gerektiği konusunda ısrar ediyor, ancak mağdur ve yakınlarına nesnel kanıtlar sağlamak için paralel bir soruşturma yürütülüyor.
Bu süreçte kafa kafaya:
“Zaman acımı derinleştirdi. Elbette acıyla baş etmeyi öğrendim. Ama bu acıyı bedenimde hissediyorum. Her zamankinden daha çok acıyor.”
Beyrut patlamasının sonuçları nelerdir?